मुक्तक

{१}
आकंक्षाको आँचल ओढी तिमीलाई पर्खीबसें
डोबाटोको मोडहरु छोडी एक्लै यहाँ तर्कीबसें
धोकेबाज रैछौ तिमी मुख मोडी टाढा गयौ,
तिमी आउने बाटोभरि सञ्जीवनी छर्कीबसें।

{२}
शाहित्यमा सानै छु म, हेप्न खोज्यौ तिमीले
धारै धारको मझधारमा, सेप्न खोज्यौ तिमीले
तिमीसँग सबै गुण भएको होलान धेरै भण्डार
अरु हान्ने झटारो हानी चेप्न खोज्यौ तिमीले।

{३}
मेरो खुन सिञ्चित गर्दा यदी तिमी फक्रीन्छौ भने
सर्बशक्तीमान ईस्वरको सामु तिमी टक्रीन्छौ भने
रगतको धारा केही हैन सबै रगत दान दिउँला
मेरो रगत नपुगेर, यदी तिमी खक्रीन्छौ भने।

{४}
कर्कलाको पानी जस्तै अनिस्चित भयो जिन्दगी
बालुवाको महल जस्तै अब्यबस्थित भयो जिन्दगी
अञ्जुलीमा पानी सरह थर थर काम्दै समाईरहेछु,
थोपा थोपा भै सबै चुही जानी भयो यो जिन्दगी।

कबिता

आकाश तिमी नरोईदेऊ!

आकाश तिमी टाढा भएर के भो?
धर्तीमाताको लागी तिमी त छौ नजिक,
धर्तीमाताको हरेक क्षणलाई माया गर्छौ,
चाहे सुख्खा होस या जुनै अवस्था,
केवल तिमीले त हेरिदिन्छौ उसका
चाहनाहरु, पुछिदिन्छौ उसका आँशुहरु।
तिम्रो माया यहाँ अपरम्पार छ।
धर्तीमाता प्यासले छटपटिंदा
प्यास मेटाईदिन बर्षा बनी बर्सिदिन्छौ,
धर्तीमाता सुर्यको ताप खप्न नसके
प्रचण्ड सुर्यको तापलाई पनि
बादल पठाई छेकीदिन्छौ।
तिमीले रक्षा गरेको यो धर्तीमाता
आज कम्पित भईरहेकी छिन।
हरेक घडी धुवाँ, आगो, बारुदको
छिया-छिया परिरहेकीछिन।
अहिले तिमी पनि सोचीरहेका हौला,
के आफ्ना सन्तानहरुले आफ्नी
आमालाई यसरिनै गर्नु पर्ने भनेर,
लाग्छ होला जताततै
चट्ट्याङ खसाली सबै सखाप पार्न,
तर आकाश तिमी त्यो गर्न सक्दैनौ,
तिमीमा शक्ती छ,
तिम्रा बसमा छन अदम्य शक्तीहरु
तर तिमी चुपचाप सहन बाध्य छौ,
किनकी धर्तीमातालाई तिमी धेरै माया गर्छौ।
धर्तीमाता बाट सिर्जित सम्पुर्ण
प्राणी, जिबित वा निर्जीब सबैलाई
तिमी धेरै माया गर्छौ।
आज तिमी अबोध भएर
मौन रही केवल आँशु खसाली रहेछौ।
आकाश तिमी कहिल्यै निराशित नहुनु,
तिमी भन्दा फराकिलो को हुन सक्छ र?
तिम्रो जस्तो फराकिलो मन कस्को हुन सक्छ?
तिमी नरोऊ कहिल्यै,
तिम्रो आँशुले धर्तीमाता डुब्नेछिन
तिम्रा आँशुले धर्तीमाताका सन्तानहरु
बर्बाद हुनेछन।
तिमी मेरी धर्तीमाताको मुख हेरेर
नरोई देऊ,
तिम्रो रुहाईले धर्तीमाता
तिमी बाट सिर्जित समुन्द्रको
छातीभित्र हराउने छिन।
त्यसैले तिमीलाई बिन्ती गर्छु,
मेरी धर्तीमाताको लागी
आकाश तिमी नरोईदेऊ।

गजल

जाउँला

तिमीलाई खुशी मिल्छ भने सागर म नै तरी जाउँला
तिम्रो रंगीन दुनियाँबाट बसाईँ म नै सरी जाउँला।

मलाई देख्दा तिम्रो दिलमा बेदनाले सिर्का हान्ला,
मेरो यादको डोरी फुकाई खुल्ला म नै गरी जाउँला।

केवल रस चुस्ने भवँरा रहेछौ, फूल रोजी हिंड्छौ,
रस बिहिन भएर उभिनु भन्दा म नै झरि जाउँला।

उदासीमै बित्यो दिन,सम्झनामै बित्यो धेरै रातहरु,
प्रतिक्षाको फल तिम्रो झोलीमा म नै भरि जाउँला।

मेरो जिबन रह्यो भने तिमीलाई पिंडा हुदो रहेछ प्रीया,
संसार र तिमीलाई त्यागी अब म नै मरी जाउँला।

कबिता

नेपालआमाको लागी लडौं हामी

अब त बिहानी हुने बेला भयो,
सबै उठ जाग दाजुभाई-दिदीबहिनी,
कम्मर कस्ने बेला भयो।
पुर्वबाट सुर्यले रोशनी छर्दै निक्ल्यो,
उठ जाग यो देशका सपुतहरु
हाम्रा पुर्खाहरु नालापानी टिष्टा
काँगडा र तिब्बत सम्म पुगेथे रे ।
आज हामीपनि पुर्खाहरुको सम्मान गरौं।
छेउछाऊमा बैरीको चलखेल शुरु भयो रे,
पुर्खाको रगत र मासुले बनेको
जन्मभुमीको रक्षा गर्ने बेला भयो रे,
त्यसैले उठजाग नेपाली आमाका
बीर सन्तानहरु, हामी कमजोर छैनौ।
हाम्रा पुर्खाले छाडेका खुँडा, तरवार र
तिखा भाला चम्काउने बेला भयो।
सिमानाको रक्षार्थ बैरीको शिर छेदन
गर्ने बेला भयो।
उठजाग दिदीबहिनी-दाजुभाई
यो देशको रक्षार्थ लडौ हामी
देशको रक्षा गर्दागर्दै मर्नु परे मरौ हामी
हाम्रो एउटा सिंगो घरको रक्षा गरौ हामी।
नत्र हाम्रीआमाको श्राप लाग्ने छ
हामी हामी हुनुको कुनै औचित्य रहने छैन।
हामी हाम्रो मान र प्रतिष्ठाको लागी लडौं हामी
हाम्रो नेपालआमाको लागी मर्न परे मरौं हामी
सिमानामा बड्दै गरेको अचाक्लीलाई रोकौं हामी
अचाक्ली गर्नेको शिर छेदन गरौं,
नेपालआमाको लागी हामी लडौं,
हाम्रो ईज्जत र प्रतिष्ठाको लागी लडौं
यो देशको रक्षार्थ मर्नु परे मरौं हामी

कबिता

यस्तो एउटा सिनेमा हेर्दैछु,,,,,

हेर्ने सबै सिनेमा टिकट काटी
रंगीन पर्दामा हेर्छन, तर,, तर म
म यहाँ बाहिर खुला आकाशमुनी
नेपाल आमाको काख माथी
खुल्ला सिनेमा हेरी रहेको छु।
म यहाँ न पर्दाभित्रको झैं बियोगान्त
पछिको संयोगान्त मिठो कहानी छ,
न प्रेम कहानी मिलनका मिठा क्षण?
मैले हेरी रहेको सिनेमा त
केवल बियोगान्त नै बियोगान्त,
त्यसको यात्रा अनन्त छ।
त्यो सिनेमामा लाखौं नारीहरुको
सिंऊँदो पुछिएको छ र पुछिंदै आएको छ,
नौ जवानहरुको रगत मुछिएको छ,
तोतेबोलीका बालकहरु टुहुरिएका छन।
सम्पत्ती र बाँच्ने आधारहरु
जलाएर खरानी बनाई रित्याइएका छन।
न त यहाँ दया छ, न त माया नै,
यस्तो लाग्छ म हिटलरको सिनेमा हेरी रहेछु।
कहिं कतै शत्रुको कब्जा भित्र बन्दी
एउटा सिँपाही झै लाग्छ।
यहाँ बिकाशको कार्य हुन नपाउदै
सिधै पतन भएर जान्छ।
यहाँ बिकाश हुन बाट रोकिन्छ,
बिकाशका रकम भाग बन्डो गर्दा गर्दै सकिन्छ।
यहाँ सबै साम्राज्यबादी सम्राटको चम्ची
र बिस्तार बादीको पुच्छर बन्ने हरु छन।
यहाँ देशको समस्या उठाउन खोज्नेलाई
दासढुङ्गाको यात्रा गराई त्रीसुलीमा खसाईन्छ।
कमरेड चे ग्वेभारा झैं
एघार वटा लाश मुनी बिछ्याइन्छ।
कहिले संयोगान्तमा नफेरिने
एउटा यस्तो चलचित्र म हेरीरहेछु,
न त्यसको मध्यान्तर छ,
न समाप्ती नै।

कबिता

बिदा तिमीलाई,,,,,,,,,,,,,,,,!

अर्कैको शिंदुर लगाई डोली चढ्दा
तिमीलाई खुशी मिल्छ भने प्रिय,
लगाऊ शिंदुर चढ डोली टाढा जाऊ,
कहिले नदेखिने मेरो यो नजर देखी।

ब्यर्थै सपनाको संसार सजाई राख्नु भन्दा,
तिम्रो नाम जप्दै दिनै देऊराली धाउनु भन्दा
म पनि मिल्काई दिन्छु तिम्रो याद
दु:खी यो मेरो प्रेमको नगर देखी।।

तिम्रै लागी छरपष्ट बनाई राखे
भावनाको बिस्कुनहरु,
माया दिने ठाउँमा दया गर्न खोज्छौ,
गरीब अबस्य हुँ, भिखारी म हैन,
मेरो प्रेम, महासागर भयो क्यार तिम्लाई
रोकिदिन्छु मेरो प्रेम, सुकाई दिन्छु सागर,
तरी जाऊ,पानी बिनाको रुखो त्यो बगर टेकी।

धेरै बिते दिनहरु, धेरै बिते रात,
छटपटीमा जिबन बित्यो पाइएन त्यो साथ,
माया प्रेमको साँगर गहिरो भन्छन भन्ने सबै
डराई हाल्यौ छेउमा आउने तरंगको लहर देखी।

दिनु दियौ धोका सबै, मैले पनि लिएँ,
आँशुको धागो बनाई धेरै पल्ट सिएँ,
तिमीलाई पाउने मेरो ईच्छा र रहर ठुलो थियो,
दिंदैछु बिदा तिमीलाई आज देखी आउने छुईन सपनीमा,
छोडी गयौ पराई भयौ, मेटाउदै छु तिम्रो नाम
मैले गरेको त्यो अकल्पनिय
ईच्छा र आकंक्षाको भण्डार देखी।

कबिता

असलसाथी,,,,,,,!

जब म पिंडा सहन नसकी,
बलिन्द्र आँशुसँग रुन्थे
तिमी मेरो छेऊमा बसी
सबै आँशु पुछि दिन्थ्यौ।
मेरो आत्माबाट बाँच्ने रहरहरु
एकाएक बिस्थापित हुँदा तिमी
जोश,जाँगर अनि सहयोगले भरी दिन्थ्यौ।
मैले गरेको हजार गल्तीहरुलाई
सधैं माफ गरी रह्यौ।
मैले तिमीलाई चोटहरु असह्य दिएपनि
तिमीले हाँसी हाँसी सहिरह्यौ।
तर मैले तिम्रो अमुल्य भावना कहिल्यै
बुझ्ने प्रयास गरिन र सकिन।
तिमी रुँदा तिम्रो आँशु
कहिल्यै पुछ्न सकिन।
तिम्रो मात्र एउटा दु:ख
बाँड्न कहिल्यै सकिन।
म कति मुर्ख र स्वार्थी रहेछु।
तिमीले मलाई एउटा असल साथी
बनाउन खोजी रह्यौ तर,,,,
म, म कहिल्यै बन्न सकिन।
म सधैं तिमीलाई केवल तिम्रो
मन दुखाई रहें मेरो तिखो खञ्जर रुपी
शब्दहरु प्रयोग गरेर,
रातमा कराउने उल्लुको जस्तो
रुखो स्वर गरेर।
आज म तिम्रो त्यो असल
मित्रताको रापले तड्पाई
हिंजोको त्यो तिम्रो स्वार्थहिन
मित्रताले जलाई राखेको छ।
म आज यहाँ निरिह बनेको छु
नितान्त एक्लो तिमी बिनाको
पल अनि यहा लाखौं पराईको
माझमा केवल एक्लो,
मलाई माफ गरिदेऊ
मेरो गर्नै नमिल्ने भुलहरुप्रति,
आज फेरी म तिमीलाई
मेरो त्यो बिगत माग्दैछु।
कृपया! मलाई हिंजोको मेरो
असलसाथी फेरी फिर्ता देऊ।
म अन्तिम सास र जति जन्म लिन्छु
त्यो असल साथी निर्बाह गर्ने प्रण सँगै
एउटा भिख फेरी माग्दैछु,
कृपया मलाई हिंजोको
साथीत्व फेरी फिर्ता देऊ,
कृपया! "असलसाथी"

कबिता

परिबर्तन

गाउँमा हुँदा चौबन्दी चोली र सारी लाउने
मेरी लजालु अनिता, आजकल आजकल
त्यो बहुरंगी शहर पसी हिप-हफ भाकि छे।
हिंजो सम्म, छोटो पहिरन पहिरिनेलाई
देख्न नसकी नकच्चरी! भनेर पुकार्थी,
आज मेरी अन्ते, ब्युटी स्टार भाकि छे।
हिंजोसम्म मलाई हेरी"दाजु हजुर" भन्थी
आजकल त स्वरै खतरा "आँच ब्रो" रे
अहिले भेट्दा छक्कै परें, अमेरिकननी भाकि रैछे।
दोहोरी, झ्याउरे,मारुनी,चण्डी, देउडामा रम्थी
आजकल त सल्सा, डिस्को, ईलेक्ट्रीक र कोकोजम्बो,
खै के भन्ने, मेडोना, सकिरा भाकि छे।
मत अझै त्यहीँ पुरानो बिचारमा पो रैछु,
मेरी अन्ते, शहर पसी सबै कुरा गरी सकी
म हिंजोलाई सम्हाल्दैछु,ऊ चाँही परिबर्तन भाकि छे।

कबिता

नारी तिमी,,,,,,,,,,,,,,!

नारी तिमी त हौ एउटा सुन्दर बिहानी,
अनन्त कथाभित्र समेटिने एउटा कहानी,
जिबन र मृत्युसँग जोडिएको एउटा जिबनी,
तिमी त छौ महान सर्बत्र सारा जहाँनी।

तिमी बिना कति पागल हुन्छन यहाँ,
नगन्य मुटुहरु घायल हुन्छन यहाँ,
सकुन नसकुन अफैलाई बिर्सिएर तिम्रो निम्ती
आकश धर्ती छुने पनि हुन्छन यहाँ।

बहुरुपी तिमी अपार छन लिला,
नारी तिमीले टेक्दै, धर्ती मलिला।
कहिले तिमी नौनी जस्तो, कहिले हुन्छौ शिला,
त्यसैले जगतमा तिमी नै छौ पाईला पाईला।

हजारौं पिंडा पनि पत्थर बनि सहिदिन्छौ,
फेरी कसैको दु:ख-सुख आँशु बनी बगि दिन्छौ।
सबै चीजको मल्हम पट्टी तिमी नै त हौ,
जहाँ जहाँ तिमी छौ, महान बनि दिन्छौ।

रामायण, बाईबल, कुरान तिमी सँगै समेटिएका
कहाँ छ त्यो कहानी जहाँ नारी नभेटिएको,
घरको शोभा मात्र नभै सृष्टी चलाउने नारी,
घायल हुन तयार हुन्छौ दुनियाँको दु:ख तारी।

छोरी, बुहारी, आमा, सबै तिमी एउटी नारी
महानता को सिमा हुन्न जहाँ हुन्छ नारी
ममताको पोको भित्र बाँधेर राख्ने सबैलाई
जन्म दिई महान बनाउने उनै आमा नारी।

गद्य कविता

तिम्रो मन महासागर हो,
सदा माछा भै आउनेलाई बास दिनु
अनि आहारा दिनु तिम्रो धर्म।
तिम्रो हृदय मन्दिर हो,
आशा बोकी आउने भक्तहरुलाई
उमंग र उत्साह दिनु तिम्रो धर्म।
तिम्रो बोली सञ्जीवनी हो,
आफन्तकै दुनियाँबट टाढिएका
जिउँदोलाशलाई ब्युँताउनु तिम्रो धर्म।

त्यसैले तिमीलाई म भन्छु
तिमी त्यो दोषी हैनौ,
ह्रिदयमा बास दिनेहरु सदा कोमल रहन्छन।
त्यसैले म तिमीलाई भन्छु।
तिमी लुटिनु तिम्रो गल्ती हैन,
लुटिनेहरु सदा धर्ती झैं खुला रहन्छन।
त्यसैले म भनिरहन्छु
जिउँदो लाश ब्युँताउनेहरु
साबित्री झै सदा सदा पबित्र रहन्छन।

तिमीले जती पनि निभाएका छौ,
त्यो भुमिका निभाउन कसैले सक्दैन
तिम्रा जतिपनि पाईलाको गलत
अर्थ लगाउने ब्यक्ती ऊ शायद गलत छ।
तिमी त केवल सहारा दिंदा दिँदा सहारा रित्तिएको,
खुशी बाँडदा बाँडदा आफनै खुशी नै सिद्धिएको,
त्यो दानी अनि अरुले पाउनु पर्ने चोट आफैले खप्दा-२
चोटै चोटले सजिएको घाँईते सिपाही
जसको मल्हम पट्टी सम्म बाँध्न नसक्ने
यो स्वार्थी दुनियाँ।
उनीहरुको पाप तिमी मा थोपरेर
पुन्य कमाउने यो दुनियाँको निम्ती
आज तिमी आफ्नो अडिग निर्णय लिनु।

तिमीले दिएको उपहारहरु कसैले नदेखुन,
तिमीले दिएको ममता कसैले नबुझुन,
तर ति तिम्रा बलिदानहरु बुझिने छ।
तिमी आज निरिह भएर जहाँ उभिएका छौ।
तिमी आज बेसहारा सम्झिएर निराशिएका छौ।
तिम्रा आशाका महलहरु पनि शायद जलिसकेको हुनु पर्छ।
तिम्रा बलिदानले दिएका चोटहरु।
स्वार्थी दुनियाँले निकालेका खोटहरु
कुल्चिएर अघि बढ तिम्रै निम्ती गन्तब्य
उभिएको छ ह्रिदयभरी मायानै माया सजाएर।
तिम्रो हरेक पलको अमर गाथा कोर्न।
तिम्रो रित्तिएको शिउँदो भर्न,
अनि तिमी सँग, संगै जिउन अनि सँगै मर्न,
मात्र एकजनम नभएर सयौं जनम
जति जनम तिमी लिन्छौ त्यती नै जनम
तिम्रो सहयात्री बनेर तिम्रो गन्तब्य उभिएको छ।

अब कुल्चिएर हिंड, सबै दोषहरु
तोडेर हिंड सम्पुर्ण तिमीलाई छेक्ने पर्खालहरु।
गन्तब्य तिम्रो पर्खाइमा आफ्नो हात फिजाएर
न्यानो अँगालोमा बाँध्न पर्खी रहेछ।
तिमीले जति भोग्यौ सबै त्यो तितो भोगाईलाई
आजै समाप्त गरिदेऊ, आजै टाढा फ्याँकीदेऊ,
तिम्रो जिबनमा फेरी फेरी खञ्जर भएर नआवोस।
त्यो तिम्रो तितो अतित कहिल्यै नदोहोरियोस
तिमी आफ्नो खुशीको गगनमा उड्ने त्यो चरी बन्नु
तिमीलाई शुभकामना! तिम्रो निम्ती
इस्वरसँग लाख लाख
बन्दना।

कविता

तिहार तिमी.......!

तिहार तिमी नरोइदेऊ मेरो दिदी र बहिनीको,
त्यो कोमल नयनको नुनिलो आँशु बनेर ।
परिस्थितीको बोझहरु सजिलै उठाउन नसक्दा,
आज टाढिएको छु म, एउटा परदेशी बनेर।

मलाई पनि कहाँ छ र मन, टाढा भै बस्ने,
मेरो झुपडीमा बर्षदिनमा तिमी आउँदा।
मेरो चेलीहरुले रोपेको मखमली र सयपत्रीको
लाली बनी थुँगा-थुँगामा तिमी मुस्कुराउँदा।

मेरो अनुपस्थितिमा पनि तिमी हाँसी दिनु है,
मेरो दिदी र बहिनीको मिठो हाँसो बनेर ।
उनीहरुको ह्रिदयमा त्यो उमङ्ग जगाउनु तिमी,
अनि भनिदिनु माईती बाँचेको नै छ, हाँसेर।

तिहार तिमी त बुझ्छौ मेरो ह्रिदयको गहिराई
तिमीले त देखेको छौ मलाई यहाँ नयन खोलेर।
भनिदिनु मेरो दिदी-बहिनीलाई आउने साल आउँछ रे
सबैको निम्ती अमुल्य उपहार लिएर, उपहार लिएर।

कबिता

मेरो दशैं..........!

आज मेरो दशैं म देखी रिसाएको छ।
म देखी टाढा छ, म मा उसको सम्झना
बाहेक म मा अरु साथ छैन यहाँ।
म उस्लाई बोलाउन पनि सक्दिन
आऊ दशैं एकै छिन भए पनि रमाईलो
गरौं, हासौं खेलौं भनेर ,,,,!
म एउटा बाध्यताको पिंजडा भित्र
कैद भएको कैदी झैं
बन्दी भएर पल पल दशैंको सम्झनामा
तड्पिने गर्छु।
जो मेरो बिगतको दशैं
सँगका क्षणहरु सम्झी
आँशुले प्याला भर्छु।
त्यहीं आँशु पिएर म मेरो दशैंको
सम्झना गर्छु।
मेरो दशैंले दिएका बिगतका ति
उपहाररुपी ति अमुल्य क्षणहरु
मेरो मानसपटलमा घुमिरहन्छन, एउटा चक्र झैं
म त्यहीं क्षणलाई सम्झी आज संतुष्टी लिन्छु।
म बर्बराउने गर्छु, मेरो बर्बराईमा अनयासै
बेदनाले बेदित मेरा शब्दहरु
प्रशान्त साँगरको छाल जस्तै
छल्की रहन्छन, अनवरत अनि निराकर।
म आज यत्ती धेरै पिंडित छु मेरो
बिगतका दिनहरुमा म मेरो दशैंलाई
पर्खी रहन्थे, मेरो झुपडीलाई सजाएर
तर आज बिडम्बना यो भयो
मलाई मेरो दशैंले आज उल्टो
मलाई पर्खी रहेछ, म आउने आशामा
आफ्नो सजावट अनि आफ्नो कामना लिएर।
म यहाँ छटपटिदै हरेक पल
मेरो दशैंको लागी तड्पिरहेछु।
दशै र मेरो बिछोडको घाउहरु
आँशुले मल्हम पट्टी मारिरहेछु।
आज मेरो दशैं तिमी रमाएर रहनु,
आउने सालको तिम्रो भेटमा अबस्य
तिमीलाई त्यो उपहार ल्याउने छु,
तिमीलाई त्यो बहार ल्याउनेछु,
कि तिमी आफै भुल्नेछौ आफैलाई
तिमी त्यो क्षणलाई सदा-सदा सम्झिनेछौ
म आउने छु त्यो क्षण लिएर
पर्खी बस मेरो दशै
म आउनेछु अगाढ माया र कोशेली लिएर,
तिम्रो र मेरो अपुर्ब मिलनको मिलन लिएर।

[सम्पुर्ण मेरा ब्लगर मित्रहरुमा एबं मेरो सम्पुर्ण शुभचिन्तकहरुमा माता श्री दुर्गा भवानीले सदा सदा रक्षा गरुन, मेरो नितान्त ब्यक्तिगत तर्फबाट बडादशैको शुभकामना, तपाईहरुको जिबन सदा सुखमय रहोस धन्यबाद।]

गजल

अर्काको सम्मान पाउँदा उनले
आफ्नै घरपरिवारलाई तोडेपछि।

आफन्तलाई पराईको संज्ञा दिंदै
उनले पाईला अन्तैतिर मोडेपछि।

घरको बगैंचा जंगल सम्झीएर
पराईको घाँसे चौर गोडेपछि।

ममताको माया फितलो सम्झी
अरुको क्षणिक माया ओढेपछि।

भुल्नु पर्दोरैछ यहाँ मृतरुपी लाई
उनले हाम्लाई वास्तागर्नै छोडेपछि।

गजल

आखिर किन??????

पराई नै भएछु अब त, म देखी तर्की दिन्छौ।
सबै दोष मलाई नै दिई बोलाउँदानि झर्की दिन्छौ।

हिंजो जो थियौ मेरो थियौ, आज त पराई भयौ
सम्हाल्न खोज्छु अझै पनि, छुन खोज्छु चर्की दिन्छौ।

टाली रहेछु हृदयका घाउहरु नगन्य ती आत्मा भरी।
एउटा मल्हम आस्वसनको माग्दा पनि सर्कि दिन्छौ।

एक झलक तिम्रो मुहार चाँदनीको शित्तल मेरो
एक झलक त्यो माग्दा पनि अर्कै तिर फर्की दिन्छौ।

तिम्रो मेरो दुरी आकश धर्तीको को त थिएन कहिल्यै
म नजिक आउन खोज्छु, तर तिमी बर्कि दिन्छौ।

तिजको शुभकामना!!!

भदौरे औंसी तिजै लाग्यो भेटियो सबै चीजै लाग्यो जदौ यो नेपाली, दिदी,बहिनी, र हाम्रा आमाहरुको चाड रमाइलो तिजको उपलक्ष्यमा सम्पुर्ण दिदीबहिनी अनि देश वा बिदेशमा रहनु हुने नेपाली चेलीहरुमा यो साउन भरीको दुख अनि बेदनालाई केही क्षण भएपनि टाढै बिसाएर रमाउनु होला भन्ने कामना सहित तपाइहरुमा तिजको हार्दिक-हार्दिक शुभकामना।